لغت نامه دهخدا
سرپوشه. [ س َ ش َ / ش ِ] ( اِ مرکب ) بمعنی سرپوش که مقنعه زنان و سرپوش دیگ و طبق و خوان باشد. ( برهان ). رجوع به سرپوش شود.
سرپوشه
فرهنگ عمید
= سرپوش
فرهنگ فارسی
( صفت اسم ) ۱ - آنچه بر سر دیگ کماجدان کاسه خم و جز آن گذارند تا محتوی آن محفوظ ماند. ۲ - مقنعه زنان سر انداز. یا سر پوش از سر طبق برداشتن. ۱ - از روی طبق سرپوش را بر کنار کردن. ۲ - سری را فاش کردن.
بمعنی سرپوش که مقنعه زنان و سرپوش دیگ و طبق و خوان باشد.
