سرجوجه
لغت نامه دهخدا
( سرجوجة ) سرجوجة. [ س ُ ج َ ] ( ع اِ ) طبیعت و سرشتی که مردم بر آن آفریده شده اند. ( از منتهی الارب ). سرشت مردم. ( دهار ). طبیعت. ( از اقرب الموارد ). خوی و راه. ج، سراجج، سراجیج. ( مهذب الاسماء ).
جمله سازی با سرجوجه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مزارع مرغداری، مراقبت از هر سرجوجه و سلامت آنها برای تولید تخممرغ و گوشت با کیفیت، اهمیت بسیار زیادی در اقتصاد دارد.
💡 وقتی بچه مرغها از تخم بیرون میآیند، هر سرجوجه با هیجان و کنجکاوی شروع به گشتن زمین برای یافتن دانههای خوراکی میکند.
💡 کشاورزان باید توجه ویژهای به تغذیه و محیط زندگی هر سرجوجه داشته باشند تا از بروز بیماریهای ویروسی در کل گله جلوگیری شود.