سرایچه
مترادفها
اتاقک، اتاق کوچک
لغت نامه دهخدا
سرایچه. [ س َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) سَراچه. خیمه کلان. || سرای کوچک. ( آنندراج ): بخط خویش سرایی بدین نیکویی و چندین سرایچه ها و میدانها... ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 144 ). امیر برخاست و به سرایچه خاص رفت. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 511 ). آنگاه این سرایچه را ویران کنیم و سرایچه ای دیگر بنا کنیم. ( معارف بهأولد ).
فرهنگ عمید
= سراچه
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - سرای کوچک. ۲ - خانه اندرونی خلوتخانه. ۳ - صنودقچه ای که درون صندوق بزرگی بود. ۴ - قفسی بی ته که مرغان خانگی را در زیر آن نگاهدارند. یا سراچه آدرنگ. دنیا. یا سراچه ضرب. ضرابخانه دار الضرب. یا سراچه گل. دنیا.
خیمه کلان یا سرا کوچک
جمله سازی با سرایچه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان آن خانهی قدیمی و مخروبه، یک سرایچهی کوچک و دنج وجود داشت که همیشه پر از گلهای رنگارنگ و عطری بسیار دلپذیر بود.
💡 او تصمیم داشت در گوشهی دنج و خلوت باغ، یک سرایچهی کوچک برای مطالعهی کتابهای قدیمی و گذراندن اوقات خوش خود در هنگام غروب بسازد.
💡 مادربزرگ هر روز عصر در آن سرایچهی کوچک و خنک مینشست تا با آرامش و لذت به تماشای گذشتن ابرها و بازی کودکان در حیاط بپردازد.