سبطری

لغت نامه دهخدا

سبطری. [ س ِ طَ ] ( ع اِ ) رفتاری است به تبختر. ( منتهی الارب ). رفتاری که در آن تبختر باشد. ( از اقرب الموارد ). انبساطدر راه رفتن. راه رفتن به تبختر. ( از متن اللغة ).