لغت نامه دهخدا
ترکضاء. [ ت ِ ک ِ ] ( ع اِ ) رکض و بقولی راه رفتنی که در آن تبختر باشد. ( از اقرب الموارد ). التَرکَضی زمانی که مقصور باشد مفتوح است و چون ممدود شود مکسور باشد. راه رفتنی که در آن ترفل و تبختر باشد. ( از متن اللغه ). صاحب منتهی الارب نویسد: بنظر من بمعنی رکض است.
