زوالگاه

پایان‌گاه، محل زوال

زوالگاه. [ زَ ] ( اِ مرکب ) ظهر.( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ): به وقتی تنهادر خوابگاه بود زوالگاه. ( مجمل التواریخ والقصص ).