زاویهٔ مناوی یکی از بناهای تاریخی و مذهبی شهر قاهره در کشور مصر است که در بیرون دروازه مشهور «باب النصر» قرار دارد و از نظر معماری و تاریخ تصوف اسلامی اهمیت ویژهای دارد. این زاویه در اصل نوعی خانقاه یا مکان عبادت صوفیان بوده است که برای ذکر، عبادت، آموزش و اقامت اهل سلوک مورد استفاده قرار میگرفته است. ویژگی برجسته این بنا وجود گنبدی تاریخی است که آن را در میان آثار مشابه متمایز کرده و از نظر معماری اسلامی جایگاه خاصی به آن بخشیده است. بر اساس گزارشهای تاریخی، گنبد این زاویه به عنوان سومین نمونه از نوع خود در مصر شناخته میشود که نشاندهنده ارزش هنری و تاریخی آن است. این مکان علاوه بر کارکرد عبادی، به عنوان محل دفن برخی از شخصیتهای برجسته علمی و عرفانی نیز مورد توجه بوده است. از جمله افراد مدفون در این زاویه، شیخ عبدالرؤوف مناوی، نویسنده و مؤلف اثر مشهور «طبقات الصوفیه» است که در سنت تصوف اسلامی جایگاه مهمی دارد. وجود آرامگاه چنین شخصیتهایی باعث شده است که این زاویه در میان صوفیان و پژوهشگران تاریخ تصوف اهمیت بیشتری پیدا کند. از منظر تاریخی، زاویهٔ مناوی بخشی از شبکه گسترده خانقاهها و زوایای صوفیه در قاهره بوده که نقش مهمی در گسترش اندیشههای عرفانی داشتهاند. این بنا علاوه بر ارزش مذهبی، از نظر معماری اسلامی نیز به دلیل ساختار گنبدی و سبک تاریخیاش مورد توجه محققان قرار گرفته است.
زاویه ٔ مناوی
لغت نامه دهخدا
زاویه مناوی. [ ی َ ی ِ م ُ ] ( اِخ ) اززاویه های مصر و در بیرون باب النصر واقع است، این زاویه دارای گنبدی تاریخی است که سومین گنبد از نوع خود در مصر بشمار میرود و شیخ عبدالرئوف مناوی مؤلف طبقات الصوفیه در آن زاویه مدفون است. ( از تعلیقات تحفة الاحباب چ احمد نشأت ص 28 ). رجوع به زاویه شود.