لغت نامه دهخدا
( زاهیة ) زاهیة. [ هی ی َ ] ( ع ص ) مؤنث زاهی. || شتر که گیاه حمض را چرا نکند. ( اقرب الموارد ). شترانی که شوره گیاه را چرا نکنند. ( منتهی الارب ).
( زاهیة ) زاهیة. [ هی ی َ ] ( ع ص ) مؤنث زاهی. || شتر که گیاه حمض را چرا نکند. ( اقرب الموارد ). شترانی که شوره گیاه را چرا نکنند. ( منتهی الارب ).
مونث زاهی شتر که گیاه حمض را چرا نکند