زاده ٔ دهن

زاده دهن.[ دَ / دِ ی ِ دَ هََ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) کنایه از سخن باشد اعم از نیک و بد یعنی، هر چه از دهن برآید. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). و رجوع به زاده شود.

کنایه از سخن باشد اعم از نیک و بد یعنی هر چه از دهان بر آید