رگوک

لغت نامه دهخدا

رگوک. [ رُ ] ( اِ ) رگو. رجوع به رگو شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) ۱ - جامه کهنه سوده شده لته. ۲ - کرباس. ۳ - چادر شب یک لخت.