رنجال
لغت نامه دهخدا
رنجال. [ رَ ] ( اِ ) طعام. خوردنی. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). قوت. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ عمید
طعام خوردنی، خوراک.
فرهنگ فارسی
طعام خوردنی
رنجال. [ رَ ] ( اِ ) طعام. خوردنی. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ). قوت. ( ناظم الاطباء ).
طعام خوردنی، خوراک.
طعام خوردنی