لغت نامه دهخدا
ردزده. [ رَ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مردود. ( آنندراج ):
کسی که ردزده تست روز حشر او را
شفاعت همه پیغمبران ندارد سود.بدر چاچی ( از آنندراج ).
ردزده. [ رَ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) مردود. ( آنندراج ):
کسی که ردزده تست روز حشر او را
شفاعت همه پیغمبران ندارد سود.بدر چاچی ( از آنندراج ).