لغت نامه دهخدا
رحوان. [ رَ ح َ ] ( ع اِ ) به صیغه تثنیه، دو سنگ آسیا. ( ناظم الاطباء ). تثنیه رَحا ( رَحی ̍ ). ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
رحوان. [ رَ ح َ ] ( ع اِ ) به صیغه تثنیه، دو سنگ آسیا. ( ناظم الاطباء ). تثنیه رَحا ( رَحی ̍ ). ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).