رثیئه
مترادفها
مرثیه، سوگنامه
لغت نامه دهخدا
( رثیئة ) رثیئة. [ رَ ءَ ] ( ع اِ ) ماست. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). و فی المثل: الرثیئة تفتاء الغضب؛ در حق کسی است که خشم را به یافتن چیزی فروخورد، و منه: هو اشهی اًلَی من رثیئة. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ). || شیر تازه و شیر ترش مخلوط به هم. ( ناظم الاطباء ). || ( اِمص ) گولی و کم عقلی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) آنکه شیر تازه را به شیر ترش می آمیزد. ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با رثیئه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعران بزرگ در دوران کلاسیک، زمانی که با سوگ عزیزان خود روبرو میشدند، با استفاده از فنون ادبی پیچیده، یک رثیئه سوزناک میسرودند.
💡 متن این رثیئه که با زبانی بسیار فاخر و ادیبانه نوشته شده است، نشاندهنده عمق اندوه و پیوند عمیق میان شاعر و سوگوار است.
💡 در مراسمهای یادبود بزرگ، خواندن یک رثیئه با کیفیت بالا میتواند تأثیری عمیق بر مخاطبان گذاشته و خاطرات آن فرد را زنده کند.