رابضان

لغت نامه دهخدا

رابضان. [ ب ِ ] ( ع اِ ) کنایت از ترک و حبشه. ( شرح قاموس ) ( ناظم الاطباء ). و در حدیث آمده است لا تبعثوا الرابضین؛ ای لا تهیجوهم علیکم. ( از اقرب الموارد ).