ذات النسا
لغت نامه دهخدا
ذات النسا. [ تُن ْن ِ ] ( اِخ ) موضعی بدو منزلی مدینة و نام درختی بدانجا. رجوع به شرح غزوه انواط در ترجمه بلعمی شود.
فرهنگ فارسی
موضعی بدو منزلی مدینه و نام درختی بدانجا.
جمله سازی با ذات النسا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در آن دوران باستانی که تاریخ با دقت روایت نمیشد، داستانهای مربوط به ذات النسا و نقش آنها در جامعه بسیار پررنگ بود.
💡 او با نگاهی عمیق به تاریخ، تلاش کرد تا از جایگاه و حقوق ذات النسا در میان تمدنهای بزرگ باستانی دفاع و حمایت کند.
💡 در متون کهن، توصیفاتی از ذات النسا و ویژگیهای اخلاقی آنها در دوران پادشاهیهای قدیم، به وفور دیده میشود و بسیار جالب است.