ذات الرعد

لغت نامه دهخدا

ذات الرعد. [ تُرْ رَ ] ( ع اِ مرکب ) جنگ. حرب. شر و شدّت. و در مثل است: جاءَ بذات الرعد و الصلیل، یعنی برپا کرد فتنه و شر را چنانکه ابر رعد و برق تولید کند. و صلیل صوت شدید باشد. ( المرصع ).

فرهنگ فارسی

جنگ حرب. شر و شدت.

نقض یعنی چه؟
نقض یعنی چه؟
امجق یعنی چه؟
امجق یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز