دنگر
لغت نامه دهخدا
دنگر. [ دِ گ ِ ] ( اِ ) دنقر. ظرف سفالین خرد که به مازندران در آن شیر کنند یا دوشند. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
دنقر. ظرف سفالین خرد که به مازندران در آن شیر کنند یا دوشند.
دنگر. [ دِ گ ِ ] ( اِ ) دنقر. ظرف سفالین خرد که به مازندران در آن شیر کنند یا دوشند. ( یادداشت مؤلف ).
دنقر. ظرف سفالین خرد که به مازندران در آن شیر کنند یا دوشند.