لغت نامه دهخدا
( دعجة ) دعجة. [ دُ ج َ ] ( ع اِمص ) نیک سیاهی چشم با فراخی آن، و یا نیک سیاهی چشم در نیک سپیدی آن. ( از منتهی الارب ). سیاه بودن و فراخ بودن چشم. ( از اقرب الموارد ). دعج. و رجوع به دعج شود.
( دعجة ) دعجة. [ دُ ج َ ] ( ع اِمص ) نیک سیاهی چشم با فراخی آن، و یا نیک سیاهی چشم در نیک سپیدی آن. ( از منتهی الارب ). سیاه بودن و فراخ بودن چشم. ( از اقرب الموارد ). دعج. و رجوع به دعج شود.
نیک سیاهی چشم با فراخی آن و یا نیک سیاهی چشم در نیک سپیدی آن.