لغت نامه دهخدا
دائص. [ ءِ ] ( ع ص ) دزد. ج، داصة. ( منتهی الارب ). || کسی که پیروی والیان و حکام کند و گرد چیزی بگردد. ( منتهی الارب ).
دائص. [ ءِ ] ( ع ص ) دزد. ج، داصة. ( منتهی الارب ). || کسی که پیروی والیان و حکام کند و گرد چیزی بگردد. ( منتهی الارب ).