خوپله
لغت نامه دهخدا
خوپله. [ خوَپ ْ / خُپ ْ ل َ / ل ِ ] ( ص ) ابله. نادان. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ):
من خوپله در سبلت افکنده بادی
چو در ریش خشک از ملاقات شانه.انوری.
جمله سازی با خوپله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن بچه کوچک و خوپله با چشمهای درشت و مهربانش، تمام توجه مهمانان را در طول مراسم طولانی عروسی به سمت خود جلب کرد و همه را شاد کرد.
💡 مادر با مهربانی به فرزند خوپله خود نگاه میکرد و سعی داشت او را با صبر و حوصله برای رفتن به اولین روز مدرسه کاملاً آماده کند.
💡 در میان آن جمعیت بسیار بزرگ و شلوغ، آن کودک خوپله و بامزه تنها کسی بود که با خندههای بیصدا، فضای سنگین جلسه را کمی عوض میکرد.