خنک جان

خنک جان. [ خ ُ ن ُ ] ( ص مرکب ) مرد بی عشق. || کسی که انتقام از کسی کشد. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ). || پاکدامن. ( ناظم الاطباء ).

( صفت ) ۱ - بی عشق. ۲ - کسی که از دیگری انتقام کشد. ۳ - پاکدامن ٠

💡 ناله ئی زان دود پیچان شد بلند ای خنک جانی که گردد درد مند

💡 همه روز خسرو پی وصل تاخت خنک جان آن کس که با هجر ساخت

💡 ای خنک جانی که عیب خویش دید هر که عیبی گفت آن بر خود خرید

💡 شکمخواره خاکا، خنک جان تو که جان جهانی است مهمان تو

💡 که وقت سمندر ز ما خوشتر است خنک جان آن کس که بر آذر است