لغت نامه دهخدا
خوش افتادن. [ خوَش ْ / خُش ْ اُ دَ ] ( مص مرکب ) نکو افتادن.موافق افتادن. مناسب قرار گرفتن. بموقع واقع شدن.
خوش افتادن. [ خوَش ْ / خُش ْ اُ دَ ] ( مص مرکب ) نکو افتادن.موافق افتادن. مناسب قرار گرفتن. بموقع واقع شدن.
نکو افتادن موافق افتادن