لغت نامه دهخدا
خورشخانه. [ خوَ / خ ُ رِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) انبار غذا. ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). مطبخ. آشپزخانه:
ز گنجور و دستور بستد کلید
خورشخانه و خمره های نبید.فردوسی.کلید خورشخانه ٔپادشا
بدو داد دستور فرمانروا.فردوسی.خورشخانه پادشاه جهان
گرفت آن دو بیدار خرم نهان.فردوسی.خورشخانه در خان او داشتی
تن خویش مهمان او داشتی.فردوسی.
