لغت نامه دهخدا
خلایشه. [ خ َ ی ِ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) علتی است که از تخمه بود. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ):
ریشش زبس فراخ ز گردن برون دمید
گویی خلایشه است بگردن برآمده.( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ).
خلایشه. [ خ َ ی ِ ش َ / ش ِ ] ( اِ ) علتی است که از تخمه بود. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ):
ریشش زبس فراخ ز گردن برون دمید
گویی خلایشه است بگردن برآمده.( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ).
