خطیبه
خطیبه واژه‌ای است که به معنای زن سخنران یا زن خطیب به کار می‌رود. این واژه در زبان عربی به زنانی اطلاق می‌شود که توانایی بیان و سخنرانی دارند و معمولاً در جمع‌های عمومی، مراسم‌ها یا محافل دینی به ایراد سخنرانی می‌پردازند. آن‌ها معمولاً در موضوعات مختلفی چون دین، اخلاق، فرهنگ و مسائل اجتماعی سخنرانی می‌کنند و نقش مهمی در انتقال پیام‌ها و آموزه‌ها دارند. در تاریخ اسلام، خطیبه‌ها به ویژه در زمان‌های مختلف به عنوان الگوهایی برای زنان شناخته می‌شدند و می‌توانستند در ترویج آگاهی و دانش در جامعه مؤثر باشند. این واژه همچنین به معنای زنی است که در مراسم‌های خاص، مانند عروسی‌ها یا جشن‌ها، به ایراد سخنرانی می‌پردازد و می‌تواند به عنوان یک شخصیت اجتماعی شناخته شود. به طور کلی، خطیبه به عنوان یک زن سخنران، نقش مهمی در فرهنگ و جامعه ایفا می‌کند و می‌تواند تأثیر زیادی بر روی شنوندگان خود بگذارد.
مترادف‌ها
سخنور
لغت نامه دهخدا
( خطیبة ) خطیبة. [ خ َطْ طی ب َ ] ( ع ص ) زن خواستگاری کرده. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
جمله سازی با خطیبه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در مراسم‌های مذهبی خاص، گاهی یک خطیبه توانمند با بیان سخنان پرشور و آموزنده خود، توجه جمعیت زیادی را به مسائل اخلاقی و دینی جلب می‌کند.
💡 نقش یک خطیبه در جامعه می‌تواند بسیار تأثیرگذار باشد، زیرا او با استفاده از دانش خود، مسائل پیچیده دینی را برای عموم مردم تبیین می‌کند.
💡 بسیاری از زنان در جوامع مختلف تلاش می‌کنند تا با تحصیل در رشته‌های علوم اسلامی، به جایگاه یک خطیبه برجسته در محافل مذهبی دست یابند.
