کلمهی «خدیجی» صفت نسبی است و به افرادی گفته میشود که به خاندان یا شخصی به نام خدیج منسوب باشند. به عبارت سادهتر، وقتی کسی «خدیجی» خوانده میشود، یعنی نسبت او به خدیج است، مثل فرزند، نواده یا کسی که از آن قبیله یا خاندان است. بنابراین، «خدیجی» یک نام خانوادگی یا نسبی است. در منابع تاریخی، چند فرد مشهور با این نسب ذکر شدهاند، ابن عمرو بن العیرب که به خدیج منسوب است و در زمان پیامبر اسلام نامهای به ایشان نوشت و در جنگ صفین با لوای مشخص حضور داشت. حبیب بن ساق که از کسانی بود که واقعه بدر و پس از آن را دیده و در میان انصار حضور داشت. عامر بن کعب بن عمرو که مکنی به ابوزرعه شاعر داشت و بنا به قول طبری، در واقعه احد حاضر بوده است.
خدیجی
لغت نامه دهخدا
خدیجی. [ خ َ ] ( ص نسبی ) از منسوبان به خدیج است. رجوع به انساب سمعانی شود.
خدیجی. [ خ َ ] ( اِخ ) ابن عمروبن العیربن الحشاف بن خدیج بن واهله بن حارثه بن هندبن حرام موسوم به زمل. ابن کلبی می گوید او بر پیغمبر وارد شد و به پیغمبر نامه نوشت و از برای پیغمبر لوائی بست و با این لواء در صفین با معاویه حاضر شد. ( از انساب سمعانی ).
خدیجی. [ خ َ ] ( اِخ ) حبیب بن ساق بن عتبه بن عمروبن خدیج از جمله کسانی است که واقعه بدر و مابعد آنرا دید. اوجد حبیب بن عبدالرحمن است. در بین انصار خَدیج وجود ندارد آنکه یافت میشود خُدَیج است. ( از انساب سمعانی ).
خدیجی. [ خ َ ] ( اِخ ) عامربن کعب بن عمروبن خدیج،مکنی به ابوزرعه شاعر. از کسانی است که بنابر قول طبری در واقعه احد حضور داشت. ( از انساب سمعانی ).
