خباس

لغت نامه دهخدا

خباس. [ خ َب ْ با ] ( ع اِ ) غنیمت. || بنده. || شیر بیشه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
خباس. [ خ ُ ] ( اِخ ) نام اسب فقیم بن جریر است. ( منتهی الارب ).