«حصیله» واژهای نسبتاً قدیمی و کمکاربرد است و بیشتر در متون لغوی یا نوشتارهای رسمی دیده میشود. ریشه آن از «حاصل» میآید و به مفهوم نتیجه، برآیند یا آنچه از یک فرایند بهدست میآید مربوط است. به عبارتی، حصیله میتواند به آنچه که باقیمانده یا بهدستآمده است، اشاره کند. بنابراین این واژه به نوعی به قدرت تشخیص، غربالگری و جدا کردن اصل از فرع اشاره دارد. همچنین، این واژه به شکل جمع «حصائل» نیز استفاده میشود. در معنای دیگری، «حصیله» به نام چاهی متعلق به قبیله طی اشاره دارد که در تاریخ به عنوان محلی شناخته میشود که یکی از عمال جائر امویان در آن افکنده شد.
حصیله
لغت نامه دهخدا
( حصیلة ) حصیلة. [ ح َ ل َ ] ( ع اِ ) تمییز ماحصل و بقیة. ( منتهی الارب ). ج، حصائل. ( آنندراج ).
حصیلة. [ ح ُ ص َ ل َ ] ( اِخ ) نام چاهی قبیله طی را. و این قبیله یکی از عمال جائر امویان را در چاه افکندند.