لغت نامه دهخدا
حایذ. [ ی ِ ] ( اِخ ) ابن ابی سلوم. شخصی داستانی که به منبع رود نیل رفته است. رجوع به حامدبن ابی سلوم شود.
حایذ. [ ی ِ ] ( اِخ ) ابن ابی سلوم. شخصی داستانی که به منبع رود نیل رفته است. رجوع به حامدبن ابی سلوم شود.
شخصی داستانی که به منبع رود نیل رفته است