جلوکش

لغت نامه دهخدا

جلوکش. [ ج ِ ل ُ / ل َ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) نوکری که عنان سواری را در دست داشته جلو میرود. ( فرهنگ نظام ).

نوکری که عنان سواری را در دست داشته جلو میرود