جفت اوردن

واژه «جفت آوردن» یک اصطلاح مرکب است که معانی مختلفی دارد و بسته به زمینه کاربرد، متفاوت است. معنای اول آن پیوستن و متصل کردن دو چیز به یکدیگر است، به این معنا که دو شیء یا عنصر را قرین هم کنند. معنای دوم آن زوج آوردن یا کسی را به همسری گرفتن است، یعنی شخصی را جفت خویش قرار دادن و زندگی مشترک تشکیل دادن. معنای سوم آن در بازی نرد است، جایی که «جفت آوردن» یعنی آوردن دو مهره که شماره نقطه‌هایشان یکسان باشد، مانند جفت یک، جفت دو یا جفت شش؛ در این بازی به آن گاهی «جفت کور» یا «دوکور» هم گفته می‌شود. بنابراین «جفت آوردن» هم به قرین کردن اشیاء، هم به ازدواج و هم به حالت خاصی در بازی نرد اشاره دارد و کاربرد آن بسته به موقعیت مشخص می‌شود. این اصطلاح در متون قدیمی فارسی و منابع لغوی ثبت شده و هنوز هم در زبان ادبی و محاوره‌ای به کار می‌رود.