لغت نامه دهخدا
جذوعی. [ ج ُ ] ( ص نسبی ) نسبت است به جذوع. ج ِ جذع به معنی شاخ یابن درخت، و شاید پدر یا بعض اجداد کسی که مشهور بدین نسبت است، جذوع میفروخته است. ( از لباب الانساب ).
جذوعی. [ ج ُ ] ( اِخ ) محمدبن محمدبن اسماعیل بن شداد انصاری، مکنی به ابوعبداﷲ قاضی بصری بود. وی از علی بن مدینی روایت کند و ابوعمروبن سماک از او روایت دارد. ( از لباب الانساب ).