توایل

کلمه «توایل» یک واژه عربی است و از ریشه «ویل» گرفته شده که در عربی برای ابراز نفرین، سرزنش یا اظهار ناراحتی شدید استفاده می‌شود. «توایل» به صورت مصدر آمده و معنای آن «بر یکدیگر ویل گفتن» است. یعنی دو نفر در هنگام دعوا یا ناراحتی، به همدیگر نفرین یا سخنان تند و سرزنش‌آمیز بگویند. در عبارت «هما یتوایلان» منظور این است که «آن دو نفر به یکدیگر ویل می‌گویند» یا به نوعی همدیگر را نفرین و سرزنش می‌کنند. این واژه بیشتر در فرهنگ‌های لغت قدیمی مانند منتهی‌الارب، ناظم‌الاطباء و اقرب‌الموارد توضیح داده شده است. در زبان امروزی فارسی کمتر از این کلمه استفاده می‌شود و بیشتر کاربرد آن در متون ادبی و لغوی قدیمی دیده می‌شود. بنابراین، «توایل» به طور ساده یعنی حالتی که دو نفر به یکدیگر بد می‌گویند، نفرین می‌کنند یا با سخنان تند همدیگر را سرزنش می‌کنند.