لغت نامه دهخدا
تهییب. [ ت َ ] ( ع مص ) با هیبت گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). مهیب گردانیدن چیزی را نزد کسی. یقال: هیبت الشی الیه؛ ای جعلته مهیباً عنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
تهییب. [ ت َ ] ( ع مص ) با هیبت گردانیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). مهیب گردانیدن چیزی را نزد کسی. یقال: هیبت الشی الیه؛ ای جعلته مهیباً عنده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).