تلمل

من‌من کردن، زیر لب حرف زدن

گویا بودن

تلمل. [ ت َ ل َم ْ م ُ ] ( ع مص ) زبان گرد دهان برآوردن بعد طعام. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تلمظ. ( اقرب الموارد ).

زبام گرد دهان بر آوردن بعد طعام