لغت نامه دهخدا
تلطع. [ ت َ ل َطْ طُ ] ( ع مص ) دندان ریختن شتر از پیری. ( منتهی الارب ) ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
تلطع.[ ت ِ طِ ] ( ع ص، اِ ) شتر دندان ریخته از پیری. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
