تلصص

واژه «تلصص» در منابع لغوی عربی به‌عنوان مصدر یا اسم مصدر از ریشه‌ای مرتبط با دزدی و رفتار پنهانی به کار رفته و در اصل به معنای دزد شدن یا دزدی کردن آمده است. این واژه در متونی مانند «منتهی‌الارب»، «ناظم‌الاطباء» و «اقرب الموارد» با همین مفهوم اصلی ثبت شده و بر انجام عمل سرقت دلالت دارد. در برخی توضیحات لغوی، «تلصص» تنها به عمل دزدیدن محدود نمی‌شود، بلکه به حالت و ویژگی فردی نیز اشاره دارد که به اخلاق و رفتار دزدان خو گرفته است. در این معنا، واژه جنبه رفتاری و شخصیتی پیدا می‌کند و به کسی اطلاق می‌شود که دزدی در او تکرار شده و به نوعی به این عمل عادت کرده است. در «اساس البلاغه» نیز آمده است که «هو یتلصص» زمانی گفته می‌شود که سرقت از فردی به‌صورت مکرر رخ دهد. این کاربرد نشان می‌دهد که واژه علاوه بر معنای فعلی، بر استمرار و تکرار یک رفتار ناپسند نیز دلالت دارد. از نظر معنایی، «تلصص» با مفاهیمی مانند پنهان‌کاری، خیانت و تجاوز به مال دیگران ارتباط مستقیم دارد. در تحلیل لغوی، این واژه از نظر ساختاری بر وزن تفعّل قرار گرفته که معمولاً برای بیان تکلف یا تکرار در انجام یک عمل به کار می‌رود. بنابراین این کلمه تنها یک فعل ساده نیست، بلکه بیانگر شکل‌گیری یک عادت رفتاری منفی نیز هست. در مجموع، این واژه به معنای دزد شدن، دزدی کردن و یا خو گرفتن به رفتار دزدان در متون لغوی عربی به کار رفته است.