لغت نامه دهخدا
( تقرئة ) تقرئة. [ت َ رِ ءَ ] ( ع مص ) بند کردن زن جهت استبراء تا انقضای عده او. ( از اقرب الموارد ). رجوع به تقری شود.
( تقرئة ) تقرئة. [ت َ رِ ءَ ] ( ع مص ) بند کردن زن جهت استبراء تا انقضای عده او. ( از اقرب الموارد ). رجوع به تقری شود.
بند کردن زن جهت استبرائ