تفیئة الشیٔ به معنای زمان و لحظهای است که چیزی رخ میدهد یا به وقوع میپیوندد. این مفهوم به ما یادآوری میکند که هر چیزی در زندگی زمان خاص خود را دارد و نمیتوان از این چرخه طبیعی فرار کرد. به عبارت دیگر، هر رویداد یا کاری دارای نقطه شروع و زمان مناسب برای انجام آن است. درک این نکته میتواند به ما کمک کند تا در زندگی خود تصمیمات بهتری بگیریم و به دنبال زمانهای مناسب برای اقدام باشیم. این اصل به ما یادآوری میکند که صبر و زمانشناسی از عناصر کلیدی در موفقیت هستند و هر کس باید بداند که هر چیزی در زمان خود به بهترین شکل خود میرسد. از این رو، شناخت و درک زمان مناسب برای هر کار میتواند به پیشرفت و بهبود کیفیت زندگی ما کمک کند.
تفیئه
لغت نامه دهخدا
( تفیئة ) تفیئة. [ ت َ ءَ ] ( ع اِ ) تفیئة الشی ٔ؛ هنگام آن چیز. ( منتهی الارب ). وقت آن چیز و اول آن چیز. ( ناظم الاطباء ). || دخل علی تفیئة فلان؛ ای اثره. ( منتهی الارب ). درآمد در اثر فلان. ( ناظم الاطباء ).