لغت نامه دهخدا
تریاکسوز. [ ت َ / ت ِرْ ] ( نف مرکب ) از بین برنده و خنثی کننده پادزهر. زایل کننده و سوزاننده تریاق و اثر آن:
به رزم اندرون زهر تریاکسوز
به بزم اندرون ماه گیتی فروز.فردوسی.
تریاکسوز
فرهنگ فارسی
از بین برنده و خنثی کننده پادزهر زایل کننده و سوزاننده تریاق و اثر آن.
