تتفل

تتفل. [ ت َ ف ُ ] ( ع اِ ) ج، تتافل. روباه یا روباه بچه. و در آن لغات است: تَفَّل، تُتفُل، تِتفَل، تَتفَل، تِتفِل، تُتفَل. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || مؤنث آن تتفلة. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || گیاه خشک یا درختی است یا نباتی است سبز تیره رنگ مایل بسرخی زردی آمیخته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).