لغت نامه دهخدا
تتغ. [ ت ُ ت ُ ] ( اِ )تتق. پرده که پارچه حایل باشد و با لفظ کشیدن و بستن استعمال میشود. ( فرهنگ نظام ). رجوع به تتق شود.
تتغ. [ ت ُ ت ُ ] ( اِ )تتق. پرده که پارچه حایل باشد و با لفظ کشیدن و بستن استعمال میشود. ( فرهنگ نظام ). رجوع به تتق شود.
تتق پرده که پارچه حایل باشد و با لفظ کشیدن و بستن استعمال می شود.