لغت نامه دهخدا
تبریه. [ ت ِ ی َ ] ( ع اِ ) سبوسه سر. ( منتهی الارب ) ( بحر الجواهر ) ( ناظم الاطباء ).
تبریه. [ ت َ ی َ ] ( ع مص ) بیزار کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به تبرئه شود.
تبریه
فرهنگ فارسی
خلاص شدن، پاک گردانیدن، دورکردن، پاک کردن ازتهمت
بیزار کردن
