تبرکه تصویر معنی تبرکه لغت نامه دهخدا ( تبرکة ) تبرکة. [ ت َ رَ ک َ ] ( ع مص ) مقیم شدن: تبرک بالمکان؛مقیم شد در آنجا. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). کلمات مرتبط متود تبکبک تبرکا تبحبح تبرقش