تأثیث
لغت نامه دهخدا
تأثیث. [ ت َءْ ] ( ع مص ) پی سپر و آسان و بمراد کردن کاری را. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).
تأثیث. [ ت َءْ ] ( ع مص ) پی سپر و آسان و بمراد کردن کاری را. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).