لغت نامه دهخدا
بیراه گردانیدن. [ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) اضلال. ( تاج المصادر بیهقی ). تضلیل. ( دهار ). بیراه کردن. از راه بگردانیدن. از راه بیرون بردن.
بیراه گردانیدن. [ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) اضلال. ( تاج المصادر بیهقی ). تضلیل. ( دهار ). بیراه کردن. از راه بگردانیدن. از راه بیرون بردن.
اضلال ٠ تضلیل ٠ بیراه کردن ٠ از راه برگردانیدن ٠