بیداور تصویر معنی بیداور لغت نامه دهخدا بیداور. [ وَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + داور ) بدون قاضی و دادرس: چاره ما ساز که بیداوریم گر تو برانی به که روی آوریم ؟نظامی.و رجوع به داور شود. کلمات مرتبط جان داور بی ساز بی گذر بی دیوار بی مداوا بی طمع
