لغت نامه دهخدا
بهار بشکنه. [ ب َ رِ ب َ ک َ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) نام نوایی است از موسیقی. ( آنندراج ) ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ):
مطربان ساعت بساعت بر نوای زیر و بم
گاه سروستان زنند امروز گاهی اشکنه
گاه زیر قیصران و گاه تخت اردشیر
گاه نوروز بزرگ و گه بهار بشکنه.منوچهری.
