کلمه «بنات طمار» ترکیبی عربی است که در برخی متون لغوی و ادبی به کار رفته است و چند معنا برای آن ذکر شده است. یکی از معنیهای آن به کسی که راه خود را گم کند یا سرگردان شود اشاره دارد. در این معنا، بنات طمار حالتی از گمراهی یا سرگردانی انسان در مسیر زندگی یا کار را بیان میکند. همچنین در برخی منابع گفته شده است که این اصطلاح به کسی که آرزوهای بسیار و طولانی دارد اما به آنها نمیرسد نیز گفته میشود. بنابراین این واژه میتواند به نوعی نشاندهنده امیدها و خواستههایی باشد که تحقق پیدا نمیکنند. در متون لغوی دیگر، «بنات طمار» به معنای سختی، گرفتاری یا داهیه و بلا نیز آمده است و به شرایط دشوار و مشکلات بزرگ اشاره میکند. به همین دلیل این اصطلاح در ادبیات گاهی برای بیان رنج، گرفتاری یا ناکامی انسان به کار میرود. کاربرد این واژه بیشتر در نوشتههای قدیمی و لغتنامهها دیده میشود و در زبان امروزی کمتر رایج است.
بنات طمار
لغت نامه دهخدا
بنات طمار. [ ب َ ت ُ طَ ] ( ع اِ مرکب ) کسی که راه گم کند. و کسی که آرزوهای طولانی دارد که به آن نرسد. ( از المرصع ). || سختی و داهیة. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) ( از اقرب الموارد ).
